Erzurum'da aşıklar arasında yapılan bir atışmada çok ilgi gören Şamili'nin kahvesine başka bir aşık tarafından zehir konmuştur. Şamili köyüne (Yukarı Hod, şimdiki adı Yukarı Maden) dönerken yolda fenalaşmış, zehirlendiğini anlayınca bu türküyü söylemiş. Zaten köyüne varamadan da ölmüştür. Mezarı Yusufeli'nin İşhan köyünde bulunmaktadır.

Telaşı Var (Yığılmış Ahbaplar)

Yığılmış ahbaplar umut verirler
Düşmanın benimle kan telaşı var
Yedi derya nur evladı söndürmez
Yanar yüreğimin hun telaşı var

Bu can emanettir durur kafeste
Ömrümüz kesilir herbir nefeste
İlaç kar eylemez vücudum hasta
Bir değil gönlümün bin telaşı var

Elveda yarenler yüklendi göçüm
Bağışla yarabbim çoğaldı suçum
Yığılın mollalar kitaplar açın
Beyçare Şamil'in can telaşı var